MTU از کلمات Maximum Transmission Unit اقتباس و نشاندهنده بيشترين حجم داده ای است که امکان ارسال آن از طريق لايه Data Link به عنوان يک موجوديت مجزاء وجود دارد. اندازه MTU بر حسب بايت اندازه گيري مي شود . در اکثر شبکه هاي اترنت از يک MTU با اندازه 1500 بايت استفاده مي گردد.

 

MTU يا همان Maximum Transmission Unit كار اين قسمت تنظيم سرعت دريافت و ارسال Packet ها يا همان بسته هاي اطلاعاتي است كه در هنگام كار با اينترنت ما كامپيوتر ما آنها را ارسال يا دريافت ميكند. در واقع ميتوان اين گونه تصور كرد كه سرعت اينترنت ما تحت كنترل MTU است.
قبل از اينكه هر گونه تغييري در اين قسمت انجام دهيد به موارد زير با دقت توجه كنيد و سعي كنيد خودتان و سيستمتان را با شرايط زير هماهنگ كنيد و يك حالت را براي خود در نظر بگيريد
:
اول اينكه دقيقا نوع خطوط تماس را مشخص كنيد. Dialup يا DSL يا ADSL يا T1 يا
...
دوم اينكه سعي كنيد خودتان را بشناسيد. آيا فردي هستيد كه فقط در حال استفاده عادي از اينترنت هستيد يعني فقط ايميل چك ميكنيد و از سايتها بازديد ميكنيد و ... و يا فردي هستيد كه همواره در حال دانلود نرم افزار و موزيك و ... هستيد و يا شايد هم فردي باشيد كه در حد ميانگين هر دو مورد را انجام ميدهيد
.
در نظر گرفتن موارد بالا براي تنظيم MTU بسيار مهم است و در نهايت در بهبود سرعت اينترنت شما بسيار موثر اند. مقدار MTU ميزان حمل و نقل اطلاعات در اينترنت را تنظيم ميكند. ميخواهم با يك مثال ساده طرز كار اين قسمت را برايتان شرح دهم
.
فرض كنيد شما ميخواهيد يك مقدار مشخص ماسه را از يك نقطه به نقطه اي ديگر جابجا كنيد و براي اين كار يك سطل خالي با ظرفيت معلوم در اختيار شما قرار ميدهند. حال شما به دو طريق ميتوانيد اين جابجايي را انجام دهيد. حالت اول اين است كه شما سطل را كاملا پر از ماسه كرده و جابجا ميكنيد.خوب در اين حالت به شما فشار زيادي وارد ميشود و سرعت جابجايي شما كم خواهد بود اما در قبال آن تعداد دفعات رفت و آمد شما كاهش ميابد. در حالت دوم شما سطل را فقط تا نصف يا كمتر پر ميكنيد و جابجايي را انجام ميدهيد. در اين حالت فشار كمتري به شما وارد ميشود و سرعت جابجايي شما بيشتر ميشود و در قبال آن تعداد دفعات رفت و آمدتان بيشتر ميشود
.
مقداري كه شما MTU اختصاص ميدهيد نيز دقيقا مانند همان ماسه اي است كه در سطل ريخته ميشود و MTU خود سطل است. تصميم اينكه شما از كدام حالت ميخواهيد استفاده كنيد به عهده خودتان است و
بسته به شرايطي كه داريد.

نشانی پروتکل اینترنت

به هریک از رایانه‌های متصل به هر شبکه ای که بر مبنای مدل مرجع TCP/IP (از جمله اينترنت ) کار می کند يک (و در مواقعی چند) نشانی به نام نشانی پروتکل اینترنت (Internet Protocol Address) یا به اختصار نشانی آی‌پی (IP Address) اختصاص داده می‌شود. پيام‌هائی که ديگر رايانه‌ها براي اين رايانه مي‌فرستند با اين شماره همراه است و رابط‌هاي سر راه آن را مانند «نشاني گيرنده» در نامه‌هاي پستي تعبير مي‌کنند تا بالاخره پيام به رابط شبکه رايانه مورد نظر برسد.

آدرس آی ‌پي نگارش 4

آدرس آي‌پي نگارش چهارم يک عدد 32 بيتي است که براي سادگي آن را به شکل چهار بخش عددي در مبناي ده مي نويسند که با نقطه از هم جدا مي‌شوند (مانند 199.211.45.5).اين روش آدرس¬دهي را دهدهي نقطه دار مي¬نامند هر يک از چهار بخش را يک هشتايي (Octet) مي¬گويند زيرا طول آن 8بيت(يا ۱ بايت) است ومي‌تواند عددي از ۰ تا ۲۵۵ باشد . پس ۲ بتوان 32 آدرس مختلف داريم.

اصولاً هر آدرس IP 32 بيتي به دو بخش تقسيم مي¬شود: يک پيشوند و يک پسوند. اين دو سطح به منظور ايجاد يک روش مسيريابي کارآمد طراحي شده¬است . پيشوند آدرس، شبکه¬اي را که کامپيوتر به آن متصل است مشخص مي¬کند (Network) در حاليکه پسوند يک کامپيوتر يکتا را روي شبکه مشخص مي¬کند(Host). يعني به هر شبکه در اينترنت يک مقدار يگانه که تحت عنوان شماره شبکه شناخته شده است ،اختصاص دارد.شماره ي شبکه به عنوان يک پيشوند در آدرس هر کامپيوتري که به شبکه وصل است ظاهر ميشود. بعلاوه به هر کامپيوتر روي يک شبکه، يک پسوند آدرس يگانه تخصيص يافته است.

هر آدرس کامل شامل يک پيشوند ويک پسوند است و طوري تخصيص داده ميشوند که يکتا باشند، بنابراين خاصيت اول تضمين ميگردد.اگر دو کامپيوتر به دو شبکه مختلف وصل شده باشند، آدرس هاي آنها پيشوندهاي متفاوت دارند.در صورتيکه دو کامپيوتر به يک شبکه وصل باشند آدرس هاي آنها داراي پسوندهاي مختلف است.

کلاسهای مختلف آی پی نگارش 4

سه کلاس پايه اي مختلف آدرس دهي IP براي شبکه هاي بزرگ، متوسط و کوچک وجود دارد. کلاس A براي شبکه هاي بزرگ،کلاس B براي شبکه هاي متوسط و کلاس C براي شبکه هاي کوچک. علاوه بر اين سه کلاس، کلاسD براي پخش چندگانه،ارسال اطلاعات به گروهي از کامپيوترها ،و کلاس E براي کارهاي جستجو وجود دارند.براي شرکت در پخش چندگانه IP مجموعه اي از کامپيوترها ي ميزبان بايد بر سر استفاده از آدرس پخش چندگانه به طور مشترک توافق داشته باشند.پس از تشکيل گروه پخش چندگانه يک کپي از هر بسته اطلاعاتي فرستاده شده به آدرس پخش چندگانه به هر کامپيوتر ميزبان در مجموعه تحويل ميگيرد. بنابراين نخستين 4 بيت (از سمت چپ) آدرس IP کلاس آن را مشخص مي¬کند. همچنين اگر نمايش نقطه¬دار را در نظر بگيريم از روي مقدار دهدهي بايت اول کلاس آن تشخيص داده مي¬شود

کلاس

طول بر حسب بیت

شروع

پایان

CIDR

subnet mask

Class A

    0

    0.0.0.0

127.255.255.255

/8

255.0.0.0

Class B

    10

128.0.0.0

191.255.255.255

/16

255.255.0.0

Class C

    110

192.0.0.0

223.255.255.255

/24

255.255.255.0

[[Class D [[multicast

    1110

224.0.0.0

239.255.255.255

/4

Not Defined

[[Class E [[reserved

    1111

240.0.0.0

255.255.255.255

/4

Not Defined

اصولاً در سیستم IP دهی به مشترکان، IPها به صورت تعدادی که توانی از عدد ۲ باشد (۲، ۴، ۸، ۱۶، ۳۲، ۶۴ و ۱۲۸) دسته بندی می‌شوند. لازم به ذکراست که در هر دسته IP اختصاص داده شده به مشترک IP‌ های اول و اخر بر اساس استاندارد معمولاً غیر قابل استفاده‌است و از باقیمانده IP‌ ها می‌توان در شبکه محصور شده استفاده کرد. به عنوان مثال در یک کلاس هشت‌تایی , حداکثر شش آدرس IP قابل استفاده‌است.

‎ آی پی پرایوت [Private]

برای جلوگیری از هدر دهی آی پی در هر کلاس یک رنج آی پی برای شبکه های خصوصی ( مانند شبکه داخلی ادارات و شرکتها ) در نظر گرفته شده است که عبارت است از:

رنج آی پی

تعداد آدرس ها

کلاس

CIDR block

24- 10.0.0.0–10.255.255.255

16,777,216

Single Class A

10.0.0.0/8

20- 172.16.0.0–172.31.255.255

1,048,576

16 contiguous Class Bs

172.16.0.0/12

16- 169.254.0.0–169.254.255.255

65,536

Single Class B

169.254.0.0/16

16- 192.168.0.0–192.168.255.255

65,536

Single Class B

192.168.0.0/16

برای اتصال یک شبکه Private به اینترنت از پروتکل NAT استفاده می شود به این ترتیب که آدرس Private به یک یا چند آدرس منحصر به فرد Public ترجمه می شود.

آی پی استاتیک [Static] و دینامیک [Dynamic]

IP دینامیک با هر بار وصل شدن به شبکه داخلی و یا اینترنت تغییر میکند. اما استاتیک اینطور نیست. ای پی دینامیک در هر شبکه توسط یک DHCP Server که همانطور که از اسمش پیداست یک سرور است به کامپیوتر ها در شبکه اختصاص داده میشود یعنی وقتی شما به اینترنت و یا شبکه داخلی وصل میشوید DHCP Server به شما یک IP اختصاص میدهد.

DHCP Server میتواند یک سرویس در سیستم عامل های سرور باشد یا یک قطعه سخت افزاری مانند Router و یا Access Point در شبکه باشد.

براي ديدن آي‌پي رايانه خود مي‌توانيد از برنامه winipcfg.exe (در ويندوز ۹۵ و ۹۸ و ME) يا ipconfig.exe (در ويندوز ۲۰۰۰ و XP) استفاده کنيد. اگر از لينوکس يا يونيکس (يا سيستم‌هاي مبتني بر آن‌ها) استفاده مي‌کنيد، از دستور ifconfig استفاده کنيد.

آی پی نگارش 6

ورژن جدید ای پی که از 128 بیت تشکیل شده است و در سیستم عامل های جدید از جمله ویندوز ویستا به طور کامل پشیبانی می شود.

 

 

آدرس IP چيست؟

شنبه,20 اسفند 1387 (تعداد دفعات خوانده شده:812)

هر دستگاهي كه در اينترنت وجود دارد يا به آن متصل است يك شماره شناسايي منحصر به فرد دارد كه به آن آدرس IP يا شماره IP گفته مي شود.

يك آدرس IP چيزي مثل اين است: 127. 55. 27. 216

تركيبي از 4.3 ميليارد آدرس IP

همانطور كه در بالا ذكر شد آدرسهاي IP براي قابل فهم بودن افراد معمولاً به صورت دسيمال (دهدهي) بيان مي شوند. كه با نقطه از يكديگر جدا شده اند. اما كامپيوتر ها با شكل باينري (دودويي) اعداد سروكار دارد و براي ارتباط با يكديگر آنرا در قالب صفر و يك بيان مي كنند مانند مثال زير:

11011000. 00011011. 00111101. 10001001

8تا 8تا 8تا 8تا

چهار عدد در يك آدرس IP اكت (به معناي هشتايي) ناميده مي شوند، چون هر عدد به تنهايي از 8 عدد باينري تشكيل شده است. با تركيب همه اعداد 32 عدد باينري خواهيم داشت. آدرس IP از اعداد 32 بيتي تشكيل شده است. كه هر كدام از 8 وضعيت مي تواند 0 يا 1 باشد. يعني براي هر هشتايي 2 به توان 8 تا، 256 عدد مخلتف را مي توان در نظر گرفت. پس هر عدد كه بين نقطه ها قرار مي گيرد مي تواند بين 0 ــ 255 باشد. با توجه به اين كه 4 عدد داريم كه با نقطه از هم جدا مي شوند مجموعاً 2 به توان 32 يا مجموعاً 4294967296 عدد منحصر به فرد خواهيم داشت.

در نتيجه در حدود 4.3 ميليارد عدد را مي توان براي آدرسهاي IP منحصر به فرد معين كرد البته با صرفنظر از تعدادي آدرس معين كه استفاده از آنها براي عموم محدود شده است. مثلاً آدرس IP به صورت 0. 0. 0. 0 براي شبكه default و آدرس 255. 255. 255. 255 براي broad cast رزرو شده اند.

تركيب اين اعداد فقط براي دادن يك شماره منحصر به فرد و شناسايي نيست بلكه براي ايجاد كلاسهايي است كه بتوان آنها را به يك شغل، دولت، منطقه خاص و غيره نسبت داد.

اعداد بين نقطه ها يا اكت ها (هشتايي) به دو قسمت تقسيم مي شوند. شبكه و هاست. اولين عدد بين نقطه ها مربوط به شبكه است. اين عدد براي شناسايي يك شبكه كه يك كامپيوتر به آن متصل است استفاده مي شود.

هاست (كه گاهي با نام Node شناخته مي شود) كامپيوتري كه واقعاً در شبكه وجود دارد مشخص مي كند. قسمت مربوط به هاست معمولاً آخرين عدد است. 5 كلاس IP به علاوه آدرسهاي خاص مشخص وجود دارد:

ــ default network: يا شبكه پيش فرض كه آدرس IP آن 0. 0. 0. 0 است.

ــ كلاس A: اين كلاس براي شبكه هاي خيلي بزرگ است. مانند يك كمپاني عظيم بين المللي كه داراي يك شبكه بزرگ است. آدرسهاي IP كه اعداد اول آنها (اولين اكت) از 1 تا 126 باشد قسمتي از اين شبكه هستند. سه عدد بعدي براي شناسايي Host به كار مي روند. اين بدان معناست كه 126 شبكه كلاس A وجود دارند كه هر كدام 16777214 هاست و مجموعاً 2 به توان 31 آدرس IP منحصر به فرد مي توان ساخت. اما نيمي از اين تعداد آدرس IP قابل دسترسي است. در شبكه هاي كلاس A اولين عدد باينري هميشه صفر است.

آدرس خود يا loopback: اين آدرس IP عبارتست از 127. 0. 0. 1 با اين آدرس IP يك كامپيوتر مي تواند پيغامي را براي خودش ارسال كند. اين آدرس معمولاً براي عيب يابي شبكه و تست كردن آن استفاده مي شود.